Bird-Day... |
Dag 1529 juni 2014 |
Isafjordur |
||||||
3500 inwoners zijn er in deze stad en deze zomer worden er 45.000 toeristen verwacht. Om je maar een idee te geven van het soort bedrijvigheid dat je hier vindt. Echte IJslandse truien en mutsen, een schapenpels en veel houtsnijwerk met de vogels als thema. Zelfs meer dan een koffiehuis en restaurant.
Ik maak een praatje met een gast die in zo’n superjeep zit en daarmee rondritten doet naar de watervallen van o.a. Dynjandi. Hij vertelt me wat over zijn jeep en hoe het leven hier is, ook na het toerisme. Dit WE is het superdruk, want er ligt niet 1, maar drie cruiseschepen in de stad aangemeerd. Het is er dan ook behoorlijk druk met vooral bejaarde mensen. Op een bank aan de kade geraak ik aan de babbel met een Duitser die met zo’n cruiseschip reist. Van Kiel naar de Orkney’s, de Faroer (3 stops) en nu IJsland (2 stops). Daarna met het vliegtuig weer naar huis. Hij vindt het een bijzonder leuke reis terwijl ik mijn bedenkingen toch heb. En over de prijs ben ik maar niet begonnen. Even later vraag ik info op de kade om met een sloep mee naar een eiland in de buurt te varen. Zij verwijzen me naar de toeristische dienst en dus wordt daar uiteindelijk een ticket gereserveerd. Terwijl ik de vraag stel of vertrekken om 17:30 wel een goed tijdstip is, besef ik hoe belachelijk dat moet klinken. Het licht gaat hier toch nooit uit. “It’s allways a good time to go to Vigur”, is dan ook het antwoord. Ik krijg als bijkomende informatie nog dat we een stok zullen krijgen om agressieve vogels weg te houden. Ik ben benieuwd. Om half zes vertrokken we met een kleine boot naar Vigur. We waren bijlange na niet volzet, wat steeds leuker is als je een gids meekrijgt. In dit geval een wel heel erg jonge IJslandse waarvan ik jullie en mezelf de naam ga besparen. (Voor wie denkt dat Björk IJslands is… ik weet het niet hoor. Ik hoor hier heel andere namen .) Later blijkt wel dat ze erg goed op de hoogte is van hetgeen ze moet vertellen, want de Nederlandse bioloog die in onze groep zit heeft nogal wat vragen waar ze goed op kan antwoorden. Voor de rest zitten in de groep, Israëli’s, Amerikanen, een IJslandse, een Zweeds koppel en nog een paar ongedefinieerden. Het is maar goed een half uur varen en bij aankomst worden we onthaald op gebak, broodjes met tonijnsla, koffie, thee en fruitsap. En natuurlijk de kruiken ijskoud water die je op gans IJsland krijgt. Daarna begint de rondleiding.
Tot ik beslis mijn action-camera aan die stok te bevestigen zodat ik hem een einde bij me vandaan kan houden en de actie van de vogels kan filmen. Ik heb een muts op dus dat onbeschermd zijn valt wel mee. En ja hoor. Ze duiken steeds dieper op me af tot het moment dat ze met hun snavel stevige tikken geven. Het is niet echt pijnlijk en dus hou ik het filmen vol. Uiteindelijk levert het me wel een paar heel mooie beelden op. Het gekrijs waarmee deze vogels die aanval uitvoeren maakt ook dat je schrik zou krijgen. Maar het is niet voor niets dat ze het doen. We lopen door een gebied waar je goed moet kijken waar je je voeten zet. Overal liggen eieren en kruipen jonkies rond. Het is echt opletten. Een vrouw vindt het absoluut nodig zo’n kuiken te gaan strelen en ik vraag haar daarmee op te houden. Je ziet zo dat dat beestje doodsbang is. Dat mensen dat niet zelf snappen begrijp ik niet. Integendeel ze doet rustig verder, maar wel flink met haar stok boven het hoofd zwaaiend.
Maar het was een fijne tocht die ruim drie uur later op de kade van Isafjordur alweer afliep. De stad is intussen helemaal leeg gelopen. Een opvallend verschil met overdag als de toeristen er kuieren.
|